Ormat Technologies, ilk kez EGS hedeflerine ilişkin rakamlar ve tarihler açıkladı. Şirket, 8 Eylül’deki Yatırımcı ve Analist Günü’nde, 2030-2031 yıllarında 100 MW ve 2033-2035 yıllarında 1 GW işletme kapasitesine ulaşmayı hedeflediğini belirtti. Ayrıca, Nevada’daki Dixie Valley’de planlanan 280 MW’lık bir proje de dahil olmak üzere 3-4 GW’lık bir geliştirme hattını da özetledi; bu proje, ilk büyük ticari geliştirme olarak planlanıyor.
Bunlar henüz kesinleşmiş projelerden ziyade hedeflerdir. Ormat, teslimatın sondaj sonuçlarına, rezervuar performansına, izinlere, şebeke erişimine, enerji satın alma anlaşmalarına, finansmana ve nihai yatırım kararlarına bağlı olduğunu söylüyor. Yine de bu duyuru, Ormat’ın EGS hikayesinin ölçeğini değiştiriyor. Büyük ölçüde pilot projeler, ortaklıklar ve teknoloji geliştirme programı olan şey, artık ticari kapasite hedefi ve geliştirme zaman çizelgesine sahip.
EGS pilot projelerinden ticari geliştirmeye
Ormat, yaklaşık yirmi yıldır EGS üzerinde çalışmaktadır; bu çalışmalar arasında, 2013 yılında Nevada’daki Desert Peak’te ABD Enerji Bakanlığı tarafından desteklenen ve şebekeye bağlı elektrik üreten bir proje de bulunmaktadır. Şirket, daha yakın zamanda SLB ve Sage Geosystems ile ortaklıklar kurarak ve Ormega100 ikili üretim platformunu geliştirerek EGS’ye geri dönmüştür .
ThinkGeoEnergy, Haziran ayında SLB ile birlikte bir EGS pilot projesi için Desert Peak’in seçildiğini bildirmişti . Proje, derin sondaj, yatay kuyu bölümleri ve enjeksiyon ve üretim kuyuları arasında mühendislik bağlantısı içerecek. İlk kuyunun sondajının 2026 sonu ile 2027 başı arasında yapılması planlanıyor, ardından test ve yüzey tesisleri kurulacak.
Sage Geosystems ile yürütülen ayrı bir programda , döngüsel enjeksiyon ve üretim kullanılarak basınca dayalı bir rezervuar konsepti test edilecek. Ormat, iki yaklaşımın da kuyu başına MW çıktısı, rezervuar performansı, su yönetimi, sondaj uygulaması ve MW başına maliyet gibi EGS ile ilgili temel ticari soruların bazılarını yanıtlamayı amaçladığını söylüyor.
Her iki program da henüz tam ticari kullanıma geçiş için gerekli rezervuar verilerini sağlamadı. Bu durum, Ormat’ın belirttiği büyüme yolu için önümüzdeki iki yılı özellikle önemli kılıyor.
Dixie Valley, ticari testlerin yapıldığı ilk yer oldu
Ormat’ın stratejisindeki en belirgin değişiklik Dixie Valley’de görülüyor.
Dixie Valley’de Ormat üç aşama öneriyor. İlk 25 MW’lık kısım 2029-2030 yılları için hedefleniyor, ardından 2030-2031 yıllarında 75 MW’lık bir kısım daha eklenecek. Üçüncü aşamada ise 2032’de 180 MW’lık bir kısım daha eklenerek toplam kapasite 280 MW’a ulaşabilir.
Ormat, ticari ölçekte kalkınmayı desteklemek için gerekli arazi ve su haklarının güvence altına alındığını belirtiyor. 60 MW’lık bir jeneratör bağlantı anlaşması imzalanırken, 2030 yılına kadar 100 MW’a ve potansiyel olarak 2032 yılına kadar tam 280 MW’a ulaşmak için ek taleplerde bulunulması planlanıyor. Uzun vadeli bir EGS elektrik satın alma anlaşması ise görüşme aşamasında.
Bu ayrım önemlidir. Dixie Valley artık aşamalı kapasite planına sahip, adı belirtilmiş bir ticari geliştirme projesidir, ancak projenin büyük kısmı sondaj ve test sonuçlarına ve diğer ticari ve şebeke kilometre taşlarına bağlıdır.
Ormat’ın hamlesinin EGS için önemi
Yeni nesil jeotermal enerji alanındaki son dönemdeki ivmenin büyük bir kısmı, başta Fervo Energy olmak üzere uzman geliştiriciler tarafından yönlendirildi.
Fervo, fiziksel EGS (Enerji Verimliliği Şebekesi) inşaatına daha hızlı bir şekilde başladı. Utah’daki 500 MW’lık Cape Station projesi inşaat halinde ve şirket, bu ayın başlarında duyurulan Google ile yapılan 396 MW’lık anlaşma da dahil olmak üzere önemli enerji sözleşmeleri imzaladı. Fervo ayrıca Mayıs 2026’da Nasdaq’taki halka arzıyla 1,89 milyar dolar topladı.
Ormat farklı bir kalkınma modelini temsil ediyor
Şirket halihazırda jeotermal arama ve rezervuar mühendisliğini sondaj, proje geliştirme, enerji santrali mühendisliği, ekipman üretimi, inşaat ve uzun vadeli santral işletmeciliği ile birleştiriyor. Ağustos 2026 itibarıyla elektrik portföyü 1.355 MW iken, Ürün segmenti küresel olarak ikili jeotermal ekipman tedarik ediyor.
Ormat’ın bu hamlesini sıra dışı kılan şey, arkasındaki platformdur. Ormat, jeotermal projeler için gerekli olan arama, rezervuar mühendisliği, sondaj, proje geliştirme, tesis mühendisliği, üretim, inşaat ve işletme yeteneklerine zaten sahip. Şimdi bu mevcut organizasyon yapısını mühendislik ürünü rezervuarlara uygulamaya çalışıyor.
Bu durum, Ormat’ın kendi portföyünün ötesinde de etkiler yaratabilir. Başarılı bir uygulama, bugüne kadar büyük ölçüde uzman şirketlere bağımlı olan yeni nesil jeotermal pazarına bir başka büyük geliştiriciyi daha katarken, aynı zamanda sondaj, yer altı hizmetleri ve ikili üretim ekipmanları için potansiyel pazarı da genişletecektir.
Ormega100, EGS büyümesine ikinci bir yol daha ekliyor
Ormat ayrıca, sahibi olmadığı EGS projelerine de katılmak için kendini konumlandırıyor.
Haziran 2026’daki Dünya Jeotermal Kongresi’nde şirket, EGS’den beklenen daha yüksek sıcaklık ve daha büyük ölçekli uygulamalar göz önünde bulundurularak tasarlanmış ikili bir üretim ünitesi olan Ormega100’ü tanıttı. ThinkGeoEnergy o dönemde Ormega100’ün lansmanını haber yapmıştı.
Mevcut mühendislik tasarımı, brüt 106 MW ve net 72-80 MW çıkış gücünü hedefliyor. Ormat, MW başına 1,5 milyon doların altında bir EPC maliyeti ve 18 ayın altında bir EPC süresi hedefliyor; ancak bunlar, kanıtlanmış ticari performans değil, mühendislik hedefleri olarak kalmaktadır.
Şirket, EGS pazarına giriş için nihayetinde iki yol görüyor: kendi projelerini geliştirmek, sahip olmak ve işletmek ve diğer geliştiricilere üretim ekipmanı, EPC ve işletme hizmetleri sağlamak.
Ormat, başlangıçtaki yaklaşık dört üniteye veya yılda yaklaşık 300 MW’a denk gelen dahili kapasitesine kıyasla, yılda 10 adede kadar Ormega100 ünitesi üretim kapasitesini hedefliyor.
EGS, Ormat’ın 2030 yılına kadarki temel planının dışında kalmaya devam ediyor
Ormat’ın Yatırımcı Günü sunumunda dikkat çeken bir diğer önemli nokta ise, mevcut 2030 büyüme planının EGS’ye bağlı olmamasıdır.
Ormat, 2030 yılına kadar toplam 3,5-3,7 GW’lık bir portföy ve yıllık 1,5-1,6 milyar dolarlık gelir hedefliyor. Bu rakamlar EGS’yi içermemektedir.
Başka bir deyişle, EGS, şirketin temel büyüme planının içinde değil, üzerinde yer alıyor. Ormat, 120$/MWh elektrik fiyatıyla 5,5-6,5 milyar dolarlık kümülatif sermaye harcaması ve yaklaşık 1 milyar dolarlık yıllık gelire sahip, örnek teşkil eden 1 GW’lık bir portföy kullanarak, daha büyük bir EGS işletmesinin nasıl görünebileceğine dair bir gösterge sundu. Şirket, bu rakamların örnek niteliğinde olduğunu ve finansal bir kılavuz olmadığını açıkça belirtti.
Ölçeği doğru bir perspektife oturtmakta fayda var. Bir gigawatt, NREL ve Geothermal Rising tarafından kullanılan nominal kapasite ölçüsüne göre, Amerika Birleşik Devletleri’nde şu anda faaliyette olan yaklaşık 4 GW’lık jeotermal enerji üretim kapasitesinin yaklaşık dörtte birine eşdeğerdir.
Bu durum, Ormat’ın hırsının büyüklüğünü gözler önüne seriyor.
Fervo ve diğer yeni nesil jeotermal geliştiriciler, halihazırda EGS’ye yönelik artan enerji, büyük ölçekli yatırım ve sermaye piyasası ilgisini göstermişlerdir. Ormat’ın duyurusu, ticari ölçekte uygulama peşinde olan gruba, köklü bir jeotermal sahibi, işletmecisi, geliştiricisi ve ekipman tedarikçisini daha ekliyor.
1 GW’lık hedefin işletme kapasitesine dönüşüp dönüşmeyeceği, öncelikle şirketin Nevada’daki pilot programlarından 2027 ve 2028 yıllarında beklenen sondaj ve rezervuar sonuçlarına bağlı olacaktır.
Kaynak: ThinkGeoEnergy
